
Muziek speelt al van kinds af aan een belangrijke rol in mijn leven. Op 4 jarige leeftijd 'drumde' ik mee op liedjes van de radio. Welliswaar niet op een echt drumstel maar op dash tonnen (begin jaren '70 een bekend wasmiddel). Vandaar dat ik op mijn zesde al een kinderdrumstel kreeg van mijn ouders. Na een korte periode drumles genoten te hebben op de muziekschool, heb ik jarenlang privéles gehad van André van Schaik. Deze bevlogen drumleraar is een belangrijke inspiratiebron voor mij geweest. Tijdens de lessen hebben we ook heel veel over muziek en drummers gesproken. Onder andere Steve Gadd, Carl Palmer, Jeff Porcaro, Charlie Watts (!), Billy Cobham, Phil Collins en Bill Bruford. Deze drummers behoren nog steeds tot mijn favorieten.
Op de middelbare school (begin jaren '80) heb ik van een klasgenootje de lp 'Moving Pictures' van Rush geleend. Dat album heeft een verpletterende indruk op mij gemaakt en is nog steeds mijn favoriete album. Op 14 november 1981 heb ik Rush voor het eerst live in Ahoy gezien. Het zal geen drummer verbazen dat Neil Peart sindsdien mijn grootste inspiratiebron is.